วรรณกรรมท้องถิ่น วรรณกรรมไทย วรรณกรรมพื้นบ้าน เรื่องเล่านวนิยายจากทั่วโลก

บอกเล่าเรื่องราว วรรณกรรมไทย วรรณกรรมท้องถิ่น วรรณกรรมพื้นบ้าน และวรรณกรรมปัจจุบัน นวนิยายจากนักเขียนชื่อดังทั่วโลก

ส่องวรรณกรรมท้องถิ่น 4 ภาคของไทย

ส่องวรรณกรรมท้องถิ่น 4 ภาคของไทย

‘วรรณกรรมพื้นบ้าน’ คือ ผลงานการสร้างสรรค์ของมนุษย์ จัดเป็นงานศิลปะทางตัวอักษรประเภทหนึ่ง โดยเกิดขึ้นจากการใช้ภาษา, การพูด รวมทั้งการเขียนของกลุ่มชนในแต่ละท้องถิ่นที่มีความแตกต่างกันไป ยกตัวอย่างเช่น…

  • วรรณกรรมพื้นบ้านภาคกลาง
  • วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ
  • วรรณกรรมพื้นบ้านภาคอีสาน
  • วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้

โดยในแต่ละท้องถิ่น ต่างก็จะใช้ภาษาพื้นบ้านในการถ่ายทอดที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง สำหรับวรรณกรรมนี้ เป็นเครื่องมือในการสื่อเรื่องราวทางด้านต่างๆ ในท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งโดยเฉพาะ ยกตัวอย่างเช่น ประเพณี, วิถีชีวิต, สภาพเศรษฐกิจ, สังคม และค่านิยม รวมทั้งความเชื่อต่างๆ อันเป็นรากฐานของความคิดรวมทั้งพฤติกรรมของผู้คนในยุคปัจจุบัน

วรรณกรรมทั้ง 4 ภาค ประกอบด้วยลักษณะ ดังนี้…

  • ใช้ภาษาท้องถิ่น ในสมัยโบราณวัดจัดเป็นศูนย์กลางของการศึกษา เพราะยังไม่มีโรงเรียนตั้งขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม เพราะฉะนั้นในเรื่องของอักษรในถิ่นในแต่ละภาคล้วนมีความแตกต่างกัน
  • คำประพันธ์ท้องถิ่น โดยวรรณกรรมทั้ง 4 ภาค จะมีลักษณะเป็นร้อยกรองจำนวนมาก มีลีลาสอดคล้องกับสำเนียงท้องถิ่น หากแต่อย่างไรก็ตามรูปแบบคำประพันธ์ที่ใช้ในการแต่งวรรณกรรม ก็มีความแตกต่างกันไปในแต่ละภาค
  • การประพันธ์คล้ายกัน เน้นทางศาสนาเป็นหลัก เช่น นิทานชาดกวรรณกรรมคำสอน โดยวรรณกรรมส่วนใหญ่จะมุ่งสอนในเรื่องจริยธรรมแก่ประชาชน ด้วยการยึดหลักธรรมทางพุทธศาสนาสอดคล้องไปกับการให้ความบันเทิงเพื่อทำให้เข้าใจง่าย
  • นิทานได้รับความนิยมมาก โดยนอกเหนือไปจากการเล่าสู่กันฟังแล้ว ก็ยังมีรูปแบบของละครพื้นบ้าน เน้นความบันเทิงในระดับสูง มีหลากรสให้ได้รับฟัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวของความรัก ความเศร้าโศกเสียใจ ตัดพ้อต่อว่า รวมทั้งมีการสอดแทรกคติธรรมเข้าไปด้วย
  • วรรณกรรมสะท้อนความเป็นไปในท้องถิ่น เช่น บรรยากาศของภูมิประเทศ ชีวิตความเป็นอยู่ ตลอดจนประเพณีค่านิยมต่างๆ

วรรณกรรมพื้นบ้านภาคกลาง

ประกอบด้วยงานเขียนที่มีความโดดเด่นหลากหลายงาน โดยวรรณกรรมในแต่ละชิ้นจะแสดงให้เห็นถึงความสนุกสนานรื่นเริง บันเทิงใจ อีกทั้งยังเต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์ของอาหารการกินตลอดจนธรรมชาติก็มีความสมบูรณ์มา หากแต่จะมีความโดดเด่นทางด้านวรรณกรรมประเภทกลอนสวด เนื่องจากประชาชนจะต้องเข้าวัดทำบุญ ต่อมาเมื่อเสร็จพิธีแล้ว ก็จะฟังสวดที่มีทำนองไพเราะเสนาะหู เช่น สังข์ศิลป์ชัย และ โสนน้อยเรือนงาม เป็นต้น

วรรณกรรมพื้นบ้านภาคเหนือ

ส่วนใหญ่แล้ว เป็นเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับตำนานในสถานที่ต่าง ๆ ที่มีการบอกเล่าสืบต่อกันมาอย่างช้านาน เพื่อทำให้เกิดความสนุกสนาน เพลิดเพลิน รวมทั้งได้รับสาระซึ่งเป็นคติสอนใจ เช่น ความดี, ความกตัญญู และรักษาสัจจะ อื่นๆ นอกจากนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนอีกด้วย

วรรณกรรมพื้นบ้านภาคอีสาน

สำหรับวัฒนธรรมทางภาคอีสานนี้ ได้รับการสืบทอดวัฒนธรรมมาจากลุ่มแม่น้ำโขงทางฝั่งประเทศลาว ร่วมกับประชาคมในอาณาจักรล้านช้างมาตั้งแต่สมัยอดีตเป็นเวลาช้านาน เพราะฉะนั้นจึงมีลักษณะร่วมกันอยู่มากทั้งทางด้านวรรณกรรม ความเชื่อรวมทั้งภาษาพูด

วรรณกรรมพื้นบ้านภาคใต้

สภาพแวดล้อมมีสภาพเป็นชายทะเลเป็นส่วนใหญ่ เพราะฉะนั้นจึงทำให้เรื่องเล่าวรรณกรรมท้องถิ่น มีความเกี่ยวพันธ์กับสภาพแวดล้อม เช่น ตำนานเขาทะนาน ตำนานนางเงือก เป็นต้น

สรุปแล้ว วรรณกรรมพื้นบ้าน มีการถ่ายทอดภายใต้มาเป็นเวลาช้านาน อีกทั้งยังมีการเขียนงานในรูปแบบงานศิลปะซึ่ง มีลวดลายอันเป็นลายลักษณ์ เช่น นิทาน ตำรา รวมทั้งบันทึกต่างๆ นอกจากนี้ยังมีทั้งที่ไม่ได้เขียนเป็นลายลักษณ์ หากแต่เป็นการบอกเล่าปากต่อปากสืบทอดต่อกันมาตั้งแต่โบราณกาล เช่น เพลงพื้นบ้าน เพลงกล่อมเด็ก เป็นต้น โดยคุณประโยชน์ของวรรณกรรมพื้นบ้าน มีคุณค่าต่อทั้งชีวิตความเป็นอยู่ของมนุษย์ มอบความรู้ รวมทั้งให้ข้อคิดในการดำรงชีวิต จนกระทั่งนำไปศึกษารวมทั้งประยุกต์ใช้ประกอบอาชีพได้อีกด้วย เรียกได้ว่ามีความครอบคลุมมาก

Comments are closed.